
Thuis is over dit portret van mijn grootvader ('den bompa') al wat discussie geweest. 'Heel schoon en levendig, maar waarom die strepen toch?!' Natuurlijk ben ikzelf t
ijdens het tekenen verliefd geworden op de strepen. Meer zelfs, ik heb ze er expres op gezet, met het idee dat ze een bepaalde nadruk leggen op de gezichtstrekken. Wat zijn jullie gevoelens hierover?
Het portret zelf is met past
el tot stand gekomen. Aanvankelijk gebeurde dit veel te nauwkeurig en voorzichtig, dus zwakte ik die laag af met water. Het meeste lijnwerk is kleurpotlood. Ik herken er mijn bompa goed in, en ben blij dat ik een aparte blik op hem heb weten vast te leggen. Zeker fier op de ogen, die er in het echt ook wat gelig uit zien. Toch wringt hier en daar wat.

Revisited: Meer contrast! Nu ben ik er tevreden over. :)